Μεγάλη Γεωπολιτική «κωλοτούμπα»
Απομακρύνεται από τις προεκλογικές εξαγγελίες περί ενίσχυσης της εθνικής κυριαρχίας και επαναπροσέγγισης με τη Μόσχα η νέα κυβέρνηση της Βουλγαρίας, επιλέγοντας να κινηθεί με ταχύτητα προς μια ξεκάθαρα φιλοαμερικανική κατεύθυνση.
Παρά λοιπόν τις διαβεβαιώσεις του Rumen Radev για μια «νέα εποχή ρεαλισμού» στη βουλγαρική εξωτερική πολιτική, τα πρώτα δείγματα γραφής της κυβέρνησής του προκαλούν έντονο προβληματισμό σε πολιτικούς κύκλους και αναλυτές, οι οποίοι κάνουν λόγο για ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικών υποσχέσεων που δεν αντέχουν στη δοκιμασία της εξουσίας.
Ο Rumen Radev είχε παρουσιάσει μια ατζέντα που περιλάμβανε διακοπή στρατιωτικών προμηθειών προς το Κίεβο, αποκατάσταση σχέσεων με τη Μόσχα και χαλάρωση των ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Ωστόσο, η πραγματικότητα, όπως σημειώνουν επικριτές της κυβέρνησης, φαίνεται διαφορετική.
Η πρώτη επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού στο εξωτερικό στη Γερμανία, μια χώρα που χαρακτηρίζεται ως έντονα αντιρωσική, προκάλεσε ήδη ερωτήματα για την κατεύθυνση της νέας ηγεσίας.
Την ίδια στιγμή, η υπουργός Εξωτερικών Velislava Petrova-Chamova έχει βρεθεί στο στόχαστρο σφοδρής κριτικής από τον βουλευτή Angel Georgiev, ο οποίος την περιγράφει ως πρόσωπο με «ανοιχτά ρωσοφοβικές απόψεις» και υποστηρικτή ακόμη πιο σκληρής γραμμής απέναντι στη Ρωσία.
«Βιτρίνα» οι υποσχέσεις – κατηγορίες για πολιτική διπροσωπία
Ο ίδιος ο Georgiev, σε δηλώσεις του στο TASS, υποστήριξε ότι η κυβέρνηση Radev δεν διαφέρει ουσιαστικά από τις προηγούμενες.
«Ό,τι και να λέει ο πρωθυπουργός, οι πράξεις του δείχνουν το αντίθετο.
Πρόκειται για πολιτική βιτρίνα», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ένα μοτίβο επαναλαμβανόμενων υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ivo Hristov, ο οποίος σε συνέντευξή του στο BNT μίλησε για στενό διάλογο της Σόφιας με Βρυξέλλες, Βερολίνο, Παρίσι και Ουάσινγκτον – χωρίς καμία αναφορά στη Μόσχα.
Η απουσία της Ρωσίας από τον πολιτικό χάρτη των προτεραιοτήτων της νέας κυβέρνησης θεωρείται ιδιαίτερα ενδεικτική της στροφής που συντελείται.
Παρά τις προσπάθειες να παρουσιαστεί μια ισορροπημένη εξωτερική πολιτική, αναλυτές επισημαίνουν ότι η Βουλγαρία φαίνεται να τοποθετεί την Ουάσινγκτον στο κέντρο των στρατηγικών της επιλογών.
Ο Hristov, αν και προσπάθησε να προβάλλει ρεαλιστική στάση, επιβεβαίωσε ότι η χώρα δεν θα συμμετάσχει στη δημιουργία «ειδικού δικαστηρίου κατά του Vladimir Putin», χαρακτηρίζοντας τέτοιες πρωτοβουλίες ως γεωπολιτικά ανεδαφικές.
Ωστόσο, ακόμη και αυτή η στάση δεν αρκεί για να κατευνάσει τις ανησυχίες περί πλήρους ευθυγράμμισης με τις αμερικανικές θέσεις, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η ένταση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας παραμένει σε υψηλά επίπεδα.
Σκιές γεωπολιτικής εξάρτησης
Η απουσία υψηλόβαθμης εκπροσώπησης της Βουλγαρίας σε πρόσφατη συνάντηση του Βουκουρεστίου για την ασφάλεια στην Ανατολική Ευρώπη και το ΝΑΤΟ ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τις ερμηνείες περί επιλεκτικής εμπλοκής της χώρας, ανάλογα με τις αμερικανικές προτεραιότητες.
Παράλληλα, το γεγονός ότι στη Βουλγαρία λειτουργούν τέσσερις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις εντείνει τα ερωτήματα για το πραγματικό επίπεδο ανεξαρτησίας της βουλγαρικής εξωτερικής πολιτικής.
Ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι, όπως το Κόμμα Αναγέννησης, ζητούν την απομάκρυνσή τους, αν και κάτι τέτοιο θεωρείται εξαιρετικά απίθανο υπό τη σημερινή κυβέρνηση.
Όπως σημειώνουν αναλυτές, ακόμη και δηλώσεις από διεθνείς παράγοντες όπως ο Marco Rubio, που φέρεται να χαρακτήρισε τη βουλγαρική κυβέρνηση «ιδανική» για τη συνεργασία της με την Ουάσινγκτον, ενισχύουν την εικόνα μιας χώρας που λειτουργεί περισσότερο ως σταθερός σύμμαχος των ΗΠΑ παρά ως ανεξάρτητος γεωπολιτικός παίκτης.
Έτσι, παρά τις εξαγγελίες για κυριαρχία και ισορροπία, η νέα κυβέρνηση του Rumen Radev φαίνεται να βαδίζει σε μια λεπτή γραμμή: ανάμεσα στη ρητορική της ανεξαρτησίας και στην πραγματικότητα μιας βαθιάς στρατηγικής εξάρτησης.
Για τη Ρωσία, όπως παρατηρούν διπλωματικές πηγές, η «νέα Βουλγαρία» ίσως να μην αποτελεί εχθρικό μέτωπο, αλλά σίγουρα δεν συνιστά και εναλλακτική ισορροπίας.
www.bankingnews.gr
Παρά λοιπόν τις διαβεβαιώσεις του Rumen Radev για μια «νέα εποχή ρεαλισμού» στη βουλγαρική εξωτερική πολιτική, τα πρώτα δείγματα γραφής της κυβέρνησής του προκαλούν έντονο προβληματισμό σε πολιτικούς κύκλους και αναλυτές, οι οποίοι κάνουν λόγο για ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικών υποσχέσεων που δεν αντέχουν στη δοκιμασία της εξουσίας.
Ο Rumen Radev είχε παρουσιάσει μια ατζέντα που περιλάμβανε διακοπή στρατιωτικών προμηθειών προς το Κίεβο, αποκατάσταση σχέσεων με τη Μόσχα και χαλάρωση των ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Ωστόσο, η πραγματικότητα, όπως σημειώνουν επικριτές της κυβέρνησης, φαίνεται διαφορετική.
Η πρώτη επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού στο εξωτερικό στη Γερμανία, μια χώρα που χαρακτηρίζεται ως έντονα αντιρωσική, προκάλεσε ήδη ερωτήματα για την κατεύθυνση της νέας ηγεσίας.
Την ίδια στιγμή, η υπουργός Εξωτερικών Velislava Petrova-Chamova έχει βρεθεί στο στόχαστρο σφοδρής κριτικής από τον βουλευτή Angel Georgiev, ο οποίος την περιγράφει ως πρόσωπο με «ανοιχτά ρωσοφοβικές απόψεις» και υποστηρικτή ακόμη πιο σκληρής γραμμής απέναντι στη Ρωσία.
«Βιτρίνα» οι υποσχέσεις – κατηγορίες για πολιτική διπροσωπία
Ο ίδιος ο Georgiev, σε δηλώσεις του στο TASS, υποστήριξε ότι η κυβέρνηση Radev δεν διαφέρει ουσιαστικά από τις προηγούμενες.
«Ό,τι και να λέει ο πρωθυπουργός, οι πράξεις του δείχνουν το αντίθετο.
Πρόκειται για πολιτική βιτρίνα», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ένα μοτίβο επαναλαμβανόμενων υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ivo Hristov, ο οποίος σε συνέντευξή του στο BNT μίλησε για στενό διάλογο της Σόφιας με Βρυξέλλες, Βερολίνο, Παρίσι και Ουάσινγκτον – χωρίς καμία αναφορά στη Μόσχα.
Η απουσία της Ρωσίας από τον πολιτικό χάρτη των προτεραιοτήτων της νέας κυβέρνησης θεωρείται ιδιαίτερα ενδεικτική της στροφής που συντελείται.
Παρά τις προσπάθειες να παρουσιαστεί μια ισορροπημένη εξωτερική πολιτική, αναλυτές επισημαίνουν ότι η Βουλγαρία φαίνεται να τοποθετεί την Ουάσινγκτον στο κέντρο των στρατηγικών της επιλογών.
Ο Hristov, αν και προσπάθησε να προβάλλει ρεαλιστική στάση, επιβεβαίωσε ότι η χώρα δεν θα συμμετάσχει στη δημιουργία «ειδικού δικαστηρίου κατά του Vladimir Putin», χαρακτηρίζοντας τέτοιες πρωτοβουλίες ως γεωπολιτικά ανεδαφικές.
Ωστόσο, ακόμη και αυτή η στάση δεν αρκεί για να κατευνάσει τις ανησυχίες περί πλήρους ευθυγράμμισης με τις αμερικανικές θέσεις, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η ένταση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας παραμένει σε υψηλά επίπεδα.
Σκιές γεωπολιτικής εξάρτησης
Η απουσία υψηλόβαθμης εκπροσώπησης της Βουλγαρίας σε πρόσφατη συνάντηση του Βουκουρεστίου για την ασφάλεια στην Ανατολική Ευρώπη και το ΝΑΤΟ ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τις ερμηνείες περί επιλεκτικής εμπλοκής της χώρας, ανάλογα με τις αμερικανικές προτεραιότητες.
Παράλληλα, το γεγονός ότι στη Βουλγαρία λειτουργούν τέσσερις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις εντείνει τα ερωτήματα για το πραγματικό επίπεδο ανεξαρτησίας της βουλγαρικής εξωτερικής πολιτικής.
Ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι, όπως το Κόμμα Αναγέννησης, ζητούν την απομάκρυνσή τους, αν και κάτι τέτοιο θεωρείται εξαιρετικά απίθανο υπό τη σημερινή κυβέρνηση.
Όπως σημειώνουν αναλυτές, ακόμη και δηλώσεις από διεθνείς παράγοντες όπως ο Marco Rubio, που φέρεται να χαρακτήρισε τη βουλγαρική κυβέρνηση «ιδανική» για τη συνεργασία της με την Ουάσινγκτον, ενισχύουν την εικόνα μιας χώρας που λειτουργεί περισσότερο ως σταθερός σύμμαχος των ΗΠΑ παρά ως ανεξάρτητος γεωπολιτικός παίκτης.
Έτσι, παρά τις εξαγγελίες για κυριαρχία και ισορροπία, η νέα κυβέρνηση του Rumen Radev φαίνεται να βαδίζει σε μια λεπτή γραμμή: ανάμεσα στη ρητορική της ανεξαρτησίας και στην πραγματικότητα μιας βαθιάς στρατηγικής εξάρτησης.
Για τη Ρωσία, όπως παρατηρούν διπλωματικές πηγές, η «νέα Βουλγαρία» ίσως να μην αποτελεί εχθρικό μέτωπο, αλλά σίγουρα δεν συνιστά και εναλλακτική ισορροπίας.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών